Magnesy Alnico zostały opracowane w 1932 roku. Mianem Alnico określa się całą rodzinę stopów znanych pod różnymi nazwami zawierajacymi głównie trzy ferromagnetyczne metale Fe, Co i Ni oraz mniejsze dodatki Al., Cu a także inne pierwiastki. Zaletą magnesów Alnico jest wysoka temperatura curie ( sięgająca do 860 ° C) oraz duża wysokość remanencji. Wszystkie magnesy Alnico są bardzo twarde i kruche, dlatego podstawowe metody wytwarzania tych magnesów bazują na odlewaniu lub spiekaniu proszków. Nie wymagają pokrycia antykorozyjnego. Magnesy spiekane mają drobniejsze ziarno i lepszą wytrzymałość mechaniczną ich zastosowanie jest ograniczone przy małych elementach o skomplikowanych kształtach. Magnesy Alnico dzieli się na trzy główne grupy:
1. Magnesy izotropowe - Alnico 2
2. Magnesy anizotropowe magnetyczne, obrabiane cieplnie w polu magnetycznym, o izotropowej mikrostrukturze ziarn-5-6
3. Magnesy anizotropowe magnetyczne o strukturze ziarn kolumnowych - Alnico 8-9. Magnesy Alnico maja zastosowanie w: przyrządach pomiarowych, urządzeniach kontrolnych w wielu typach przetworników i czujników, w motorach, prądnicach oraz innych urządzeniach do których potrzebne jest pole magnetyczne stabilne w funkcji temperatury, a przestrzeń konstrukcyjna jest dostatecznie duża aby pomieścić magnes.